Villa Mithras

De boze man

Tag archief: mithras

"..De Slang en de Geboorte.." alleen dankzij de criminelen onder uw aandacht gebracht.

Afmeting. 130 x 110 cm; olieverf/linnen; 1999.
 
  
En met dit schilderij besluiten we een reeks van 36 schilderijen uit de Mithrascollectie. Zie de widgetruimte waarbij elke titel is gegeven. Elk schilderij had z’n eigen verhaal. Zo ook dit. Dat er associaties zijn met het Genesisverhaal zal zijn oorzaak hebben dat onuitroeibaar er door de geschiedschrijving heen een verband gelegd wordt "dat de mens zondig is vanaf zijn geboorte". En indien er daardoor een schuldbesef wordt gecreëerd dat door "de bemiddelaars" dat kan worden weggenomen "opdat u, zondige, het eeuwige Hemelrijk zult beërven".
 
Tsja.. dan staan de bemiddelaars vooraan om u te verlossen "tegen een gering geldsbedrag" waardoor u die Hemelse rijkdom na uw dood zult verwerven. Over de bewijsvoering hoeft men zich geen zorgen te maken want de dode, de Hemelganger, heeft nog nooit die premisse weersproken.
 
Toch.. bij dit laatste schilderij wat ik u toon doen zich voor de vragen over het hoe en waarom van de totstandkoming. Het kwam tot stand op basis van een simpel gegeven dat er ‘de leunstoel’ is, weergegeven als start, en waarin de mens zich tot aan zijn dood zitting heeft.
Ik schilderde als begin dus slechts de achterkant van die leunstoel. Daarnaast ontstond de weergave van de boomstronk in het imaginaire Paradijs. Daaruit ziet u duidelijk de staart van de Slang die zich verder rond het hele schilderij wikkelt om tenslotte bovenaan te eindigen in een herkenbare slangenkop.

Ik heb mij afgevraagd waarom het in trance geschilderde doek niet een overduidelijke Slang zich aftekende. Het antwoord daarop is, denk ik, dat elk mens vanaf zijn geboorte het bewustzijn heeft dat hij opportunistisch zich bewust is van zijn geweten en daaraan concessies doet.

De Slang wikkelt zich daarom soms wat schokkend en niet transparant rond het gehele doek. Stel u voor dat u in het oerwoud onder het lover verscholen een gedeelte van een slangenlichaam ziet. Enorm in omvang maar u ziet niet de kop en of de staart en de angst slaat toe. Begrijpelijk. Maar dat weet eenieder vanaf zijn geboorte.
Toch is er op het doek te zien in het witte ronde vlak de weerloze kleine Slang bij zijn geboorte. Hij zou verpletterd kunnen worden. Doch de mens weet dat hij daardoor niet zijn "zondigheid" zal hebben vernietigd. En daarom ontspruit de staart van de Slang zich vanuit de boomstronk en slingert zich rond gedurende zijn gehele leven todat hij verschijnt bovenaan.

Rechts ziet u de verschrikte apenkop (de mens) die oog in oog de Slang ziet. (Dit detail werd mij pas later gewaar).
 
Nu het Vkblog wellicht gaat eindigen acht ik dit doek een waardige afsluiting van de hele serie van de Mithrascollectie.
Het toont het Alpha en Omega van onze geschiedschrijving zoals we die kennen vanuit onze geschreven bronnen.
Waar ik bezwaar tegen maak is dat de mens, die tot het Kwade geneigd is, hoewel Immanuel Kant daar anders over dacht, "de bemiddelaars", "de priesters", "de monikken", "de Farizeeërs", hun te bekostigen bemiddeling zouden kunnen wettigen om uw laatste zielenheil in het hiernamaals te vertegenwoordigen en aan de universele geldende zondigheid geen boodschap hebben.
Want ook de bemiddelaars zullen het besef hebben van hun opportunistische zondigheid.
 
Opmerking.
Diegenen die menen dat hun opvatting over conceptuele Kunst zonder uitleg van de maker is te verklaren; die verwerp ik. Zonder mijn uitleg zou u dit schilderij hoogstens als "COBRA"-kunst hebben gezien.
 
 

"..De Slang en de Geboorte.." alleen dankzij de criminelen onder uw aandacht gebracht.

Afmeting. 130 x 110 cm; olieverf/linnen; 1999.
 
  
En met dit schilderij besluiten we een reeks van 36 schilderijen uit de Mithrascollectie. Zie de widgetruimte waarbij elke titel is gegeven. Elk schilderij had z’n eigen verhaal. Zo ook dit. Dat er associaties zijn met het Genesisverhaal zal zijn oorzaak hebben dat onuitroeibaar er door de geschiedschrijving heen een verband gelegd wordt "dat de mens zondig is vanaf zijn geboorte". En indien er daardoor een schuldbesef wordt gecreëerd dat door "de bemiddelaars" dat kan worden weggenomen "opdat u, zondige, het eeuwige Hemelrijk zult beërven".
 
Tsja.. dan staan de bemiddelaars vooraan om u te verlossen "tegen een gering geldsbedrag" waardoor u die Hemelse rijkdom na uw dood zult verwerven. Over de bewijsvoering hoeft men zich geen zorgen te maken want de dode, de Hemelganger, heeft nog nooit die premisse weersproken.
 
Toch.. bij dit laatste schilderij wat ik u toon doen zich voor de vragen over het hoe en waarom van de totstandkoming. Het kwam tot stand op basis van een simpel gegeven dat er ‘de leunstoel’ is, weergegeven als start, en waarin de mens zich tot aan zijn dood zitting heeft.
Ik schilderde als begin dus slechts de achterkant van die leunstoel. Daarnaast ontstond de weergave van de boomstronk in het imaginaire Paradijs. Daaruit ziet u duidelijk de staart van de Slang die zich verder rond het hele schilderij wikkelt om tenslotte bovenaan te eindigen in een herkenbare slangenkop.

Ik heb mij afgevraagd waarom het in trance geschilderde doek niet een overduidelijke Slang zich aftekende. Het antwoord daarop is, denk ik, dat elk mens vanaf zijn geboorte het bewustzijn heeft dat hij opportunistisch zich bewust is van zijn geweten en daaraan concessies doet.

De Slang wikkelt zich daarom soms wat schokkend en niet transparant rond het gehele doek. Stel u voor dat u in het oerwoud onder het lover verscholen een gedeelte van een slangenlichaam ziet. Enorm in omvang maar u ziet niet de kop en of de staart en de angst slaat toe. Begrijpelijk. Maar dat weet eenieder vanaf zijn geboorte.
Toch is er op het doek te zien in het witte ronde vlak de weerloze kleine Slang bij zijn geboorte. Hij zou verpletterd kunnen worden. Doch de mens weet dat hij daardoor niet zijn "zondigheid" zal hebben vernietigd. En daarom ontspruit de staart van de Slang zich vanuit de boomstronk en slingert zich rond gedurende zijn gehele leven todat hij verschijnt bovenaan.

Rechts ziet u de verschrikte apenkop (de mens) die oog in oog de Slang ziet. (Dit detail werd mij pas later gewaar).
 
Nu het Vkblog wellicht gaat eindigen acht ik dit doek een waardige afsluiting van de hele serie van de Mithrascollectie.
Het toont het Alpha en Omega van onze geschiedschrijving zoals we die kennen vanuit onze geschreven bronnen.
Waar ik bezwaar tegen maak is dat de mens, die tot het Kwade geneigd is, hoewel Immanuel Kant daar anders over dacht, "de bemiddelaars", "de priesters", "de monikken", "de Farizeeërs", hun te bekostigen bemiddeling zouden kunnen wettigen om uw laatste zielenheil in het hiernamaals te vertegenwoordigen en aan de universele geldende zondigheid geen boodschap hebben.
Want ook de bemiddelaars zullen het besef hebben van hun opportunistische zondigheid.
 
Opmerking.
Diegenen die menen dat hun opvatting over conceptuele Kunst zonder uitleg van de maker is te verklaren; die verwerp ik. Zonder mijn uitleg zou u dit schilderij hoogstens als "COBRA"-kunst hebben gezien.
 
 

"…De achterkant…" in beeld gebracht en…


…we maken een pas op de plaats en onderbreken de tentoonstelling van de Mithrasschilderijencollectie met bovenstaande foto en wel ten behoeve van mijn bewijsvoering. Dit blog zal ook bijgevoegd worden als "Productie" in de BODEMPROCEDURE tegen de gemeente Maarssen want hierdoor bewijs ik:

"De Achterkant van MIJN gelijk!"

Velen kennen wel de voorkant maar weinigen de achterkant. Deze productie zal ook aan de rechter worden voorgelegd benevens de totale schilderijencollectie en mijn boek. 

Waarom?

Omdat die WOZ-aanslag ook vernietigd moet worden vanwege het feit dat hier de droom werkelijkheid is geworden, en waardoor er niet langer gesteld kan worden: (dat) "in vergelijking met soortgelijke objecten in uw omgeving hebben wij de waarde vastgesteld… enzovoorts" Immers: WAT IS DE WAARDE van een gerealiseerde werkelijkheid van een droom? Voor de ene niets, voor de andere veel, misschien uit kunstzinnig oogpunt zou de waarde wel onnoemelijk veel moeten zijn en is de gerealiseerde droom onbetaalbaar! 

Vaststaat dat de rechter zal moeten oordelen dat de WOZ-ambtenaren niet de waarheid spraken toen zij schreven in hun geschriften: "in vergelijking met andere objecten in uw omgeving…" hebben wij de waarde vastgesteld.

Nu staat, als foto, "de achterkant van MIJN gelijk" ook opgenomen als het laatste hoofdstuk in mijn boek. Bij die foto hoort het verhaal en het verslag van de droom die ik werkelijk had. Ik schreef hem op en stuurde hem door naar H.J.A. Hofland die op dat moment te New York verbleef. We schrijven 16 november 2003. Leest u mee of anders in uw boek.

Als volgt:  

—– Original Message —–
From: villamithras@planet.nl
To: hofland@nrc.nl
Sent: Sunday, November 16, 2003 9:35 AM
Subject: Fw: Villa Mithras, vijver, en rotsformaties achter…

Beste Henk,

"Een heuse Griekse Tragedie"

(omdat ik geen waardige opvolger vind)

Terwijl Gij daar nog de ‘slaap-der-onschuldigen’ slaapt… – (alhoewel wie is er bij wake wel schuldig en in zijn slaap niet ?! – er is 6 uur tijdsverschil – hebben hedenochtend Sophocles en Socrates voor mij besloten U dit bericht met foto, en die handelen over een heuse Griekse Tragedie, te doen toezenden.

Mijn verweer door verwijzing naar Menander bij Socrates baatte niet; hij baste me toe "dat hier de intrinsieke waarde van de Tragedie Uwen tongafbijting onnodig maakt want als een Tempel – gelijk het Parthenon – ligt ook Uwen Tempel op de Acropolis !"

"En" – zo vervolgde hij – (en nu ook met instemmend knikken van Sophocles en Protagoras die zich in het discours mengen) "laat varen Uwen overweging, die van Menander, die zegt:

"Zo vele gevallen heb ik gekend van mensen, die, niet van nature schurken, Het werden, door tegenslag gedwongen."

want Uwen zaak verdient alle aandacht, niet alleen van de dommen en onwetenden, maar ook van diegenen die al wisten maar blijven zwijgen; ik zal ze wraken!" 

Stilzwijgend heb ik zijn woorden aangehoord en staak voorlopig mijn rustenloze tijgertred achter de tralies.

Gaarne vernemend wat de "Nieuwe Wereld" te zeggen heeft.

Met groet !

JB 
———————————

Kijk! Hieruit volgt ook het bewijs voor de rechter dat Kunst ONVERKOOPBAAR kan zijn als die kunst niet gewaardeerd wordt "in het vrije economische verkeer". Want ik ontwierp als het ware in de Lage Landen, de Nederlanden, opnieuw een soort Acropolis waarop een uniek gebouw ligt. Althans volgens Socrates in die droom en die ik vertolkte…

Overmorgen gaan we weer verder met de schilderijen. Ik had u aangekondigd voor vandaag het doek "Uit het raam!" maar de werkelijkheid van deze productie voor mijn dossier kwam er tussendoor.
 

"…MITHRAS…." in beeld gebracht en…


…ook dit werk zou door de criminelen en cultuurbarbaren niet begrepen zijn; vandaar dat het verduisterd moest worden. In afwachting van betere tijden….

Afmeting: 110×130; olieverf/linnen
titel: MITHRAS

Toelichting.

Ook dit werk ontstond in 1999. De tijd wordt erin gevangen en het werd gemaakt meer dan ooit terwijl ik toeschouwer was van de Tijd.

De basis is de man, de stier en de vrouw. Gevangen in het tijdslabyrinth door die slinger; een fragiele slinger die alleen boven het silhouet van de vrouw wordt onderbroken. De slinger in en van de Tijd. Met mijn kop los en afgebroken in de Tijd erboven. Ach… men komt toe aan allerlei verklaringen van wat niet goed begrepen wordt als je toeschouwer bent van De Tijd en je die wilt verklaren.

Het doek schiep zichzelf. Veel meer wil en kan ik er niet over zeggen dan dat het het enige werk is van de naamgeving van alle schilderijen.

Tenslotte zo zou men ook kunnen stellen dient De Tijd zijn verantwoording te nemen en rekenschap te geven over de geschiedschrijving. Men is er ’n onderdeel van. Nu. Zo blijkt. En zal worden geoordeeld.

Verder en terug lezen:
Voor alle inmiddels verschenen beschrijvingen van schilderijen uit de Mithrascollectie, zie het infoblok rechts: de Mithrascollectie.
 
 

"…Our Lost Ship…" in beeld gebracht en…


…dankzij de criminelen onder uw aandacht gebracht. Schilderij: 100 x 100; olieverf/linnen; titel: Our Lost Ship.

Toelichting.

Vier jaar na haar vertrek ontstond in 1999 ook dit doek. Vanaf 1992 t/m 1995 was ons droomschip er voor ons beiden. Met volle ruimen bevoeren wij alle zeeën, geen ging ons te hoog. Toen vertrok ze. Niet omdat ze was uitgekeken op ons droomschip maar ze wilde haar eigen schip want ze zei ze…:  “dit schip heb jij gemaakt!”

Ik heb toen gepraat tot ik er bij neerviel door te zeggen dat het toch ook haar Schip was en waarmee we vertrokken waren?!

Maar niets kon haar vermurwen om te blijven.

Daarop trok ik mijn blauwe Koningsmantel aan en zette voor de zekerheid ook nog ’n kleine gouden kroon op m’n hoofd..  Toen wist ze het zeker!  Want wij zweefden boven het dek…. we waren ook een droom geworden.

Ze liep van boord mij achterlatend.
Ietwat nuffig gestemd; dat ziet u zelf!!

Ze is wel m’n lieve ex gebleven en we bellen en mailen elkaar vaak. Tot op de dag van vandaag.

Nee! Ze heeft nog niet haar eigen droomschip gevonden noch gemaakt.

Zij is inmiddels al heel lang geleden Kruimeltje 2 geworden… want Kruimeltje 1 diende zich aan na haar vertrek.

Nu denk je wel eens. Er zijn tenminste 1,5 miljard echtparen op de wereld die dagelijks met hun droomschip vertrekken naar onbekende oorden.

Laten zij kijken naar dit droomschip. Mooier zal er nimmer zijn.  Dat vind ik.

Verder en terug lezen:
Voor alle inmiddels verschenen beschrijvingen van schilderijen uit de Mithrascollectie, zie het infoblok rechts: de Mithrascollectie.
.
.

"…De Vrucht van de Aarde…" in beeld gebracht en…


…de criminelen zouden dit werk ook zeker blindelings hebben opgeladen op 19 juni jongstleden want het was eerder door hen in beslag genomen!

Toelichting bij dit schilderij.

Het ontstond in 1999. Het doek meet 70 x 60 cm. Olieverf op linnen. Titel:  "Vrucht van de Aarde".

Het was blijkbaar een worsteling om het te maken want er zitten vele lagen verf onder de laatste afbeelding. Er ontstaat daardoor diepte. 

Ik word eraan herinnerd – 10 jaar na dato –  door de steeds pregnanter wordende reflectie van de mens op het fenomeen: "Vrucht van de Aarde" in relatie met die Aarde.

Goegelt u de titel van het schilderij  volgen er Bijbelse en Liturgische verwijzingen naar de Joods-Christelijke oorsprong. De Joodse godsdienst spreekt van Bechorot – een dankzegging aan God of Jahwe. 

Maar ik gaf er een totaal andere uitleg aan. De Aarde is dan de onderworpen aan de mens en die het primaat voert.

Het zal Wilders allemaal wel interesseren!

Waar het mij om ging in 1999 was dat zonder de Bijbelse dan wel andere religieuze claims dit werk dan ook in mijn ogen diende te worden vertaald als:

"Vrucht van de Aarde"

met of zonder een Goddelijke inspiratie doch slechts verwijzend naar de menselijke oorsprong en de bewijsvoering.  De ware agnosticus gaat zich ook niet verdiepen in de vragen omtrent het creationisme dan wel die van het evolutionisme. Het doet niet ter zake!

De "opdracht" luidde in 1999: maak een schilderij dat het primaat van de mens – en diens heerschappij over de planeet – vertolkt en in beeld brengt.

Welnu:

U ziet dat vanaf de denkbeeldige Noordpool – en waar de foetus in de Moeder Aarde ligt – er een sterke en dominerende NAVELSTRENG loopt naar de Zuidpool. Tussen de continenten door van Noord- en Zuid-Amerika links en Afrika en het Europese-Aziatische continent aan de andere kant, loopt dwars door de Atlantische oceaan die navelstreng.

Ik herinner me dat ik die navelstreng dominant en plastisch moest schilderen. Dat glibberige van die navelstreng kunt u beter zien op het schilderij dan op de foto, de afbeelding.

Voor de rest associeert dit werk voor mij aan de Emblemata in boeken uit de Middeleeuwen. Monniken die aan het begin van een nieuw hoofdstuk hun kunsten lieten zien.

Het roept bij mij althans die associatie op.

Wat u ervan vindt… verneem ik graag nader…

Verder en terug lezen:
Voor alle inmiddels verschenen beschrijvingen van schilderijen uit de Mithras collectie, zie het infoblok rechts: de Mithras collectie.
 
ps
Ik verzoek @Aad.. wel even dit blog te ‘linken’ bij zijn eerdere blogs over: de overbevolking – de mensheid – de toekomst. (Voor zover er daar een idee over is).
.
.