Villa Mithras

De boze man

Tag archief: schildeij

"…De Pauze…" in beeld gebracht en….


..ze zullen zich erin herkennen. Wie? De geïnstitutionaliseerde staatscriminelen!

Brave burgers en mensen zoals u en ik. Kijkt u naar deze link: http://www.youtube.com/watch?v=USqiV7phxjc

Afmeting: 130×110; olieverf/linnen
titel: "De Pauze". (1999)

Toelichting.

Die toelichting is hier noodzakelijk. Het schilderij is een droomvertolking uit 1999; idem een ander werk een droomvertolking was. Zie: "Het vermeende Lot". 

De uitleg is noodzakelijk. En die staat ook in m’n boek en daarom citeer ik gemakshalve die passages zie blz. 342/343.

En het kan me niets schelen dat u er geen kennis van wilt nemen. Bent u een overgevoelige figuur zou ik u zeker ONTRADEN om verder te lezen. Dan leest u toch gewoon niet verder als u meent dat het te onthullend voor u wordt. Tenslotte hoeft en moet u niks en kunt u gewoon blijven dromen uw rozekleurige dromen van uw fantasiewereld. Die ken ik ook wel. Daarom verschijnen in de volgende 2 afleveringen "campschilderijen" met veel kleuren…

Nu eerst de brief (uit 2004) die ik schreef aan H.J.A. Hofland n.a.v. de droomvertolking van het doek PAUZE uit 1999 en onze besprekingen daaromtrent.

Beste Henk,

Vanochtend ben ik eens in m’n kelder afgedaald om de tekst op te halen die naast het doek "DE PAUZE" hangt (en waarover ik schreef in Wagneriaans) en waar ik je een foto van overhandigde. Metaforisch gesproken "ga je even – na lange tijd van verwaarlozing… – bij een van je kinderen kijken."

Je vroeg mij: "wat gebeurt ermee?" Ik zei: "dat weet ik niet." En zo is het. (Net zoals met nog een 40-tal doeken waarvan sommige niet ‘op de brandstapel’ terecht mogen komen. Wederom een pretentieuze opmerking want kunst is, zoals ik opmerkte "gratuit" maar dient te representeren, a priori, de betekenis als de "allerindividueelste expressie" van de maker… die wel of niet begrepen en/of geaccepteerd zal worden. Goed. Zoals ik je vertelde is dat doek 1.30 x 1.10 m. ontstaan tengevolge van een droomvertolking; en dat is lastig want dan wordt je gedwongen tot een figuratie. Er is nog een 2e doek met de titel Het vermeende Lot met dezelfde oorsprong: een droomvertolking. Ja. Er spreekt hoop uit door die titel want achteraf bleek het om "11/9" te gaan maar dat wist ik in 1999 nog niet.

Hieronder de aanvullende tekst naast het doek "De Pauze".

– Naast het doek "De Pauze" zou een 2e schilderij hebben moeten hangen dat ook onderdeel was van een heldere droom waarin de argeloze menigte, afgebeeld in het centrum, nog in bussen was gezeten en meewarig neerkeek op een eindeloze stroom mensen onder en langs en aan de berg omhoog op weg naar dezelfde eindbestemming: zij werden comfortabel vervoerd, en er werden woorden van compassie in de bussen gesproken over de moeizaam te voet gaande mensenstroom die dat comfort miste.
Bij binnenkomst in de halfduistere fabriek boven op de berg beseft niemand wat er gaat gebeuren, men praat ontspannen, de vader legt geruststellend zijn hand op het hoofd van het kind, men ziet veel glimmend roestvrijstaal, de eindeloze hoge trap naar ’n nog duisterder platform waar ze zullen worden geslacht maar men beseft nog niets. Ook de naakte (en verkrachte) vrouw in een kleine plas bloed voor de voeten van de man (die haar 10 minuten eerder na de verkrachting met ’n nekschot doodde omdat ze te hard schreeuwde) wordt niet gezien. De fabriek is in rust; ’t is immers bij twaalven zoals de klok aangeeft. Het personeel begint aan de lunch. Men kletst wat met elkaar (boven op het platform, waar het mes nog nadruipt); teveel moeite om helemaal naar beneden te gaan. Men leest de krant, en de man onderaan de trap reikt ontspannen naar zijn lunchpakket.

"WERDEGANG DES MENSCHEN", zo vertaal ik achteraf maar het geheel waarbij die roestvrijstalen eindeloze trap een rol speelt; ik "bevond" mij in en tussen die groep mensen… Ja, een lekker droompje zul je opmerken (!) maar ik ben toch blij achteraf dat ik ’t gemaakt heb. Zo vrolijk is het allemaal niet… en "WE" zitten in dit "prettijdperk" nou niet bepaald te wachten op dit soort gruwelijkheden. Ik noem het dan ook "mijn gruweldoek!" –

Zonder bovenstaande uitleg zou geen mens er iets van begrepen hebben. En ik verwerp uw ideeën wat wel of niet getoond of beschreven mag worden. Dat is namelijk ALLES! Dus ook dit verhaal.

Hierna komen 2 kleurige campschilderijen waardoor u "het gruweldoek" weer kunt vergeten… Graag zelfs.

Verder en terug lezen:

Voor alle inmiddels verschenen beschrijvingen van schilderijen uit de Mithrascollectie, zie het infoblok rechts: de Mithrascollectie.